Gdy jesteś szefem biernego zespołu

Gdy jesteś szefem biernego zespołu

Szef: Witam was na spotkaniu naszego zespołu, chciałbym przedstawić plan sprzedaży na najbliższy kwartał ….bla, bla, bla (i tutaj następuje płomienna prezentacja). Czy macie jakieś pytania, sugestie do tego, co przedstawiłem?

Zespół: Eeeeeee…Nie. Nie mamy.

I następuje niezręczna cisza.

 

Gdy zespół jest bierny

 

Ok, pokazałam bierność w sposób mocno uproszczony, ale zastanów się przez chwilę, czy tak nie jest u ciebie w firmie?

Niezależnie od tego, czy jesteś szefem, czy członkiem zespołu jedną z cech zespołów jest bierność i zależność od przełożonego.

Pomyśl przez chwilę.

Kto będzie się wychylał? Kto narażał na śmieszność lub konfrontację z szefem?

Lepiej siedzieć cicho, potakiwać, bo tak wygodniej, bo nie ma sensu się buntować, czy podważać decyzje.

 

Bierność jest normalna

 

Dobrze przeczytałeś.

Bierność jest normalna, ale jeśli jest etapem rozwoju zespołu, a nie stałą postawą w pracy.

Oczywiście zdarzają się osoby z natury bierne, które mają  w głębokim poważaniu pracę. Byle  tylko zrobić tak, aby nikt się nie czepiał i wyjść do domu.

Natomiast bierność, a raczej zależność od szefa jest naturalną fazą , gdy tworzony jest nowy zespół lub gdy pojawia się nowy przełożony dla istniejącej już grupy.

Im większą władzę ma osoba stojąca na czele zespołu (rozliczanie z wykonanej pracy, przydzielanie premii, zgoda na urlop), tym większa szansa, że na początku współpracy zespół wejdzie w tę fazę.

 

Cechy fazy zależności

 

Tak, jak w każdej innej fazie rozwoju zespołu, tak samo w tej można wyróżnić pewne cechy szczególne. Oto one:

  • zespół patrzy na szefa jak na kogoś o wielkiej mocy i mądrości
  • boi się zanegować decyzje
  • boi się konfrontacji
  • wszystko, co mówi szef przyjmuje w milczeniu i bez podważania
  • komunikacja między pracownikami jest powierzchowna
  • występuje rozproszenie odpowiedzialności
  • nikt się nie wychyla i nie podejmuje inicjatywy
  • szukanie podobieństw w grupie

 

Pamiętaj, zależność od szefa jest typowe dla tego momentu rozwoju zespołu. Jednak niektóre zespoły nigdy z niej nie wychodzą.

 

Szefowi jest tak wygodnie

 

Nie odkryję Ameryki, gdy stwierdzę, że niejednokrotnie  jest tak wygodnie. Pracownik bierny, mierny ale wierny.

Nikt nie kontestuje decyzji, nie podważa przywództwa, spija z ust każde zdanie przełożonego uznając niczym prawdę objawioną.

Tylko czy naprawdę tak ma wyglądać praca w zespole?

Bo, gdy minie okres zależności, pracownicy dostrzegą, że szef też się myli i co wówczas zrobią?

Róże są reakcje.

Od konfliktów, aż po rzucanie pracy.

 

Jak pomóc przetrwać zespołowi w fazie zależności i pomóc się rozwinąć?

 

Na początku warto sobie uświadomić, że faza zależności, jak każda inna, nie trwa wiecznie.

A przynajmniej nie powinna.

Faza zależności jest dobrym czasem na wprowadzanie norm, zasad współpracy, wartości i wymagań.

Dlatego warto, aby szef komunikował w sposób jasny, jakie ma oczekiwania, za co będą premie, a co jest niedopuszczalnym zachowaniem w firmie.

Wydawaj polecenia precyzyjnie, tak aby pracownicy wiedzieli, czego od nich potrzebujesz.

Daj pole na interakcje między pracownikami wyznaczając wspólne zadania.

Milczenia nie traktuj jako wyraz lekceważenia.

Życzliwie pomagaj podwładnym w wykonywaniu zadań.

 

I na koniec mogę ci, Drogi Szefie, życzyć powodzenia!